Ortadoğu’da Ateş Çemberi: İran, İsrail ve ABD Savaşı
Tüm dünya dün gece saatlerinde Ortadoğu tarihinin yeni bir dönüm noktasına geçişine uyandı. Uzun süredir müzakereleri devam etmesine rağmen ABD ve İsrail, İran’ın nükleer tesisleri ve askeri altyapısına yönelik geniş çaplı hava saldırıları başlattı. İran Tahran yönetimi ise, saldırılara karşı misilleme olarak karşı füze saldırıları gerçekleştirdi ve dünyanın can damarı olan Hürmüz Boğazı’nı kapattığını duyurdu. Bu durum Basra Körfezi’ndeki ABD üslerini “meşru hedef” ilan etmesiyle perçinlenerek İHA saldırılarının artırılması ile örtülü bir gerilimin artık, açık bir savaşa dönüştüğünü gösterdi..
Burada saldırıların zamanlaması da çok dikkat çekici: Zira saldırıların Ramazan ayının Cuma gecesi yapılması, Batı finans ve enerji piyasalarının kapalı olduğu bir anda psikolojik ve ekonomik etkiyi maksimize ediyor. Aynı zamanda, İran için kutsal bir gün olan Cuma gecesi, bu operasyonlara sembolik bir güç hedeflediğini ortaya çıkarıyor.
Karşılıklı yapılan bu saldırı ve hamleler arasında İran’ın Hürmüz Boğazı’nı kapatma hamlesi, askeri bir refleksin ötesinde, küresel enerji ve diplomatik bir silah olarak okunması önemli.. Çünkü Dünya petrolünün yaklaşık yüzde 20’sinin aktığı bu boğazın kapanması, küresel enerji güvenliğini doğrudan tehdit ediyor. Öyle ki; Brent petrol saatler içinde 120 dolar seviyesini test etmiş oldu.
Akşam saatlerinde Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, bu gelişmelerin ortaya çıkardığı krizi ve saldırıları kınayarak İran’ın egemenliğinin ihlal edildiğini vurguladı. Aynı zamanda da, İran’ın Körfez’de füze ve drone saldırılarını da kabul edilemez olarak nitelendirerek, iki tarafı da dengeleyen bir tutum sergilediğini belirtti. Bu durum, Türkiye’nin bölgeyi ateş çemberinden çıkarmak için diyalog ve diplomasi çabalarını hızlandıracağını ve barışçıl yöntemlere davet ettiğini gösteriyor..
Dikkat edilmesi gereken bir diğer konu ise kitlesel düzensiz göç hareketleri öngörülüyor. Hatta Hürmüz Boğazı ve güney İran kıyılarındaki şehirlerden (Ahvaz, Bandar Abbas, Bushehr) sivil nüfusun, önce kuzeye ve iç bölgelere (Tahran, İsfahan, Şiraz) yönelmesi bekleniyor. Ek olarak Güneydoğu ve güneybatı rotalarından ise Irak, Pakistan veya Umman üzerinden sınır ötesi geçişler de olası duruyor. Bu göçler, hem güvenlik hem de lojistik açısından zorlayıcı ve riskli olacaktır.
Sonuç olarak başlayan bu savaşın artık yalnızca İran’ın kaderiyle sınırlı değil; bölgesel istikrar, küresel enerji piyasaları ve uluslararası diplomasi açısından kritik bir dönüm noktasına dönüştüğü görülüyor. Çünkü Hürmüz’de kapanan sadece bir boğaz değil; savaşın doğrudan etkileriyle şekillenen yeni dünya düzeninin kırılma noktasıdır.
