Öğretmen Olmak
Ben, meslek hayatına ilkokul sınıf öğretmeni olarak başlamış, sonra ilköğretim müfettişliği Hayatımın en büyük şerefini, en sade hâliyle şöyle ifade edebilirim: Ömrümü çocuklara, gençlere ve bu ülkenin geleceğine armağan ederek yaşadım. Görev yaptığım her kademede farklı yüzler gördüm; ama her yüzün ardında aynı ışığı tanıdım: Öğrenme isteği. Kendini keşfetme heyecanı. Hayata dair küçük ama çok güçlü bir merak. İlkokulda okuma yazmayı öğrettiğim o küçücük eller, daha sonra denetlediğim ortaokul ve liselerdeki öğrencilerin eğitim ve öğretime olan hevesleri beni oldukça ümitlendirdi. Daha doğrusu hepsinin içinden kendi hayatımın izlerini gördüm. Müfettişlikte adaletin, MEB’de sorumluluğun, akademide bilginin, sınıfta ise sevginin ne demek olduğunu öğrendim. Belki de eğitim hayatı boyunca edindiğim en büyük tecrübe şuydu: “Öğretmenlik, sadece ders anlatmak değildir; insan yetiştirmek için kendini durmaksızın yenileme cesaretidir.” Zaman değişti, nesiller değişti, imkânlar değişti.
Ama değişmeyen tek bir şey vardı: Bir çocuğun gözündeki umut. Bugün geriye dönüp baktığımda, ömrüm boyunca yazdığım en anlamlı satırların bir karneye düşülen küçük bir not olduğunu düşünüyorum. En değerli başarım, bir öğrencinin “Hocam sayenizde” diye başlayan cümlesidir. Bir eğitimcinin hayatında duyabileceği en büyük teşekkür, yıllar sonra bile kapısını çalan eski bir öğrencinin içten gülümsemesidir. Bu sebeple bugün, yalnızca kendi meslek hayatımı değil, bu ülkenin dört bir yanında görev yapan bütün öğretmenlerin alın terini, sabrını ve vicdanını selamlıyorum. Her sabah sınıfının kapısını umutla açan, bir öğrencinin yüreğine dokunmak için bütün güçlüklere rağmen ayakta duran, bazen bir anne, bazen bir baba, bazen bir dost olan bütün öğretmenler. Sizler bu ülkenin gerçek mimarlarısınız. Emekleriniz, bu ülkenin yarınlarında filiz vermeye devam edecektir. Bu gün okullarımızı ve Öğretmenlerimizin düştüğü durumunu görünce ister istemez üzülmemek elde değil. Disiplin, eğitimin iskeletidir. Olmazsa olmazıdır. Ama ne zaman ki “disiplin” kelimesi baskı, ceza, otorite sapkınlığı gibi anlaşılmaya başlandı, işte o zaman sınıflar çözüldü.
Bugün birçok okulda öğrencinin sınıfa geç girmesi, derste konuşması, öğretmeni yok sayması neredeyse olağan hâle geldi. Oysa çocuk için gerçek mutluluk, kurallı bir ortamda gelişebilmektir. Disiplin; kişiliği törpülemez, tam tersine şekillendirir. Öğrenci bilmelidir ki her istediği her an olmaz. Her söz her yerde söylenmez. Her davranışın bir karşılığı vardır. Disiplinsiz eğitim, yönsüz ve pusulasız bir gemi gibidir. Gideceği yer yoktur, çarpacağı şey çoktur. Eğitim bizim son çaremiz değil, sınırsız yol haritamızdır. Her ne kadar da emekli olsak da öğrenen bireysellikten vaz geçmemiz mümkün değil. Sevgi eğitimi her daim köklü sorun çözen sihirli anahtar olduğu aşikarlığı göz ardı edilemez. "Sevdiğiniz kadar sevilirsiniz" Sözü her alanda, her anlamda güncelliğini korur. Yapılan araştırmalarda okulunu ve öğretmenini seven ve benimseyen öğrencilerde okul başarısının daha yüksek olduğu gerçeği varsayım değil, bir realitedir. Eğitim / öğretimde; sabır, sevgi, bilgi, birikim, değişim ve çoklu zekâ kuramlarını göz ardı etmeden uğraşıya devam. Çok yönden ele almak lazım gerekiyor meseleyi. Sevgi eğitimin de buluşanlara selam olsun. Takip edilen eğitim politikası. Dümendekilerin eğitim gemisini vardırmak istedikleri liman. Koydukları hedef. Yönetici yeterliliği, bunun gibi daha pek çok sebep. Sorsan “maneviyat eksikliği” deyip kestirip atacaklardır size, almayacaklardır üzerlerine. Öğretmenlik yapmak ile öğretmen olmak arasında fark var diyor Doğan Cüceloğlu.
Öğretmenlik tanımlara sığmayan, sınırları kolayca çizilemeyen ve bilinenin aksine dünyanın en riskli mesleklerinden biridir aslında. Sadece sözlerinizle değil davranışlarınızla da örnek olmak zorundasınız. Öğrencinize karşı yalnızca okul sınırları içinde değil okul dışında da sorumlu hissedersiniz kendinizi. Sokakta karşılaştığınız eski bir öğrencinizle sohbet ederken de yine öğretmen kimliğiniz öne çıkar siz fark etmeden. Bu anlamda öğretmenlik sadece iş yerinde yapılan ve orda bırakılan bir meslek değildir. Bütün bir ömrünüzü doldurur öğretmenlik. Emekli bir öğretmen, bir müfettiş, bir yönetici ve her şeyden önce, bir eğitim neferi olarak, tüm çalışan ve emekli olan öğretmenlerime minnet ve şükranlarımı sunuyorum. Ülkemizin geleceği için yarınlarda buluşmak üzere selam ve saygılarımla.
Hüsamettin AKSUNGUR
E. Maarif Müfettişi
